Copyright © www.avrasyaturizm.net   her hakkı saklıdır
HAC   UMRE   KUDÜS  KÜLTÜR TURLARI
            0 542 214 54 02
Bilgi için Lütfen Arayınız 0 312 310 84 35
MEKKE-İ MÜKERREME’DEKİ ZİYARET YERLERİ VE MÜBAREK MEKÂNLAR
KÂBE          Mekke   şehrinde   Mescid-i   Harâm’ın   ortasında   bulunan   Kâbe   yaklaşık   1,5   m.   genişliğindeki   temeller üzerine   inşa   edilmiştir.   Dıştan   dışa   10,70   ×   12   m.   ölçüsünde   ve   15   m.   yüksekliğinde   olan   duvarlar   1,25 m.   kalınlığındadır   (Abdüsselâm   Ahmed   Nazîf,   s.   170).   Temeller,   tavaf   alanı   (metâf)   yüzeyinden   22-27 cm.   arasında   değişen   yükseklikte   yukarı   çıkmış   ve   duvarlar   25   cm.   kadar   içeriden   başlatılarak   temellerin dışarıda   kalan   kısmının   üzeri   45°   meyilli   mermer   levhalarla   kaplanıp   duvarlarla   birleştirilmiştir.   Yanları   da mermer   kaplama   olan   ve   “şâzervân”   adı   verilen   bu   kısma   Kâbe   örtüsünü   tutturmak   için   bakır   halkalar konulmuştur.    Mekke’nin    çevresindeki    dağlardan    getirilmiş    bazalt    parçalarıyla    yapılan    duvarların    dış yüzlerinde değişik boyutlarda 1614 taş yer almaktadır (M. Tâhir el-Kürdî, III, 235).          Kâbe’nin   merkezinden   dört   köşesine   (rükn)   çekilecek   hatlar   yaklaşık   olarak   dört   ana   coğrafî   yönü gösterir.    Bunlardan    doğu    yönünü    gösteren    köşeye    Rüknülhacerülesved,    güneyi    gösteren    köşeye Rüknülyemânî,   batıyı   gösteren   köşeye   Rüknülgarbî,   kuzeyi   gösteren   köşeye   de   Rüknülırâkī   denilir.   Bazı kaynaklarda   kuzey   köşesi,   birçoğunda   ise   batı   köşesi   ayrıca   Rüknüşşâmî   diye   adlandırılmaktadır.   Yine Kâbe’nin    merkezinden    duvarların    ortasına    çizilecek    dikey    çizgiler    de    yaklaşık    olarak    kuzeydoğu, kuzeybatı,   güneydoğu   ve   güneybatı   yönlerini   gösterir.   Gerek   ana   yönler   gerekse   ara   yönlerdeki   hafif sapma   sebebiyle   kaynaklarda   Hacerülesved,   Kâbe   kapısı,   makām-ı   İbrâhim,   hicr,   altın   oluk   gibi   bölüm   ve unsurların   tanıtımında   farklı   yön   tesbitlerinin   yapıldığı   görülmektedir.   Doğu   köşesinde   yerden   1,5   m. yükseklikte,   gümüşten   bir   mahfaza   içinde   tavafın   başlangıç   ve   bitiş   noktasını   belli   eden   Hacerülesved bulunmaktadır.   Kuzeydoğu   duvarında   Hacerülesved’e   2   m.   mesafede   ve   yerden   1,92   m.   yükseklikte Kâbe   kapısı,   kuzeybatı   duvarının   önünde   de   iki   ucu   Rüknüşşâmî   ile   Rüknülırâkī’den   2   m.   kadar   mesafede olan   ve   “hatîm”   denilen   yarım   daire   şeklinde,   1,31   m.   yüksekliğindeki   duvarla   çevrili   hicr   yer   almaktadır. Hacerülesved   ile   Kâbe   kapısı   arasında   kalan   2   metrelik   kısma   “mültezem”,   Rüknülyemânî   ile   batı   duvarı üzerindeki   Haccâc   tarafından   kapatılan   kapı   arasında   kalan   kısma   da   “müstecâr”   denilir.   Tavafın   yapıldığı yer   üzerinde   ve   Kâbe   kapısının   sağ   tarafında,   yaklaşık   doğu   duvarının   ortasına   yakın   bir   yerde   2   ×   1,12 ×   0,28   m.   boyutlarında   “mi‘cen”   adı   verilen   bir   çukur   vardı.   Bu   çukur,   hacıların   tavaf   sırasında   düşerek sakatlanmalarına    yol    açması    sebebiyle    20    Şubat    1958    tarihinde    kapatılmış    ve    üzerine    mermer döşenmiştir.          İçi   dört   köşe   bir   oda   görünümünde   olan   Kâbe’nin   Rüknülırâkī   köşesinde   dama   çıkılan   merdiven   ve önünde   “tövbe   kapısı”   denilen   bir   kapı   yer   alır.   Taban   mermer   döşeli,   duvarlar   2   m.   yüksekliğe   kadar mermer   kaplamalıdır.   Yapılan   onarım   ve   yeniden   inşalarla   ilgili   olarak   batı   duvarına   beş,   doğu   ve   kuzey duvarlarına   birer   kitâbe   yerleştirilmiştir   (metinleri   için   bk.   Hüseyin   Abdullah   Bâ   Selâme,   s.   138   vd.). Tabanın   ortasında,   Abdullah   b.   Zübeyr   zamanından   kalma   güney-kuzey   yönünde   dizilmiş   üç   ağaç   direk ve   bunlardan   kapının   karşısındakinin   önünde   batı   duvarına   doğru   Hz.   Peygamber’in   namaz   kıldığı   yer bulunmaktadır;   burası   seccade   şeklinde   bir   mermerle   belirtilmiştir.   Tavan   ve   duvarlar,   yukarıdan   mermer kaplamalara   kadar   inen   çepeçevre   kırmızı   atlastan   yapılmış   bir   perde   ile   örtülüdür.   Tavan   ile   dam arasında 1,33 m. yüksekliğinde bir açıklık vardır.
   Copyright © www.avrasyaturizm.net   her hakkı saklıdır
HAC   UMRE   KUDÜS  KÜLTÜR TURLARI
MEKKE ZİYARET YERLERİ VE MÜBAREK MEKÂNLAR KÂBE             Mekke    şehrinde    Mescid-i    Harâm’ın    ortasında    bulunan    Kâbe    yaklaşık    1,5    m. genişliğindeki   temeller   üzerine   inşa   edilmiştir.   Dıştan   dışa   10,70   ×   12   m.   ölçüsünde   ve 15   m.   yüksekliğinde   olan   duvarlar   1,25   m.   kalınlığındadır   (Abdüsselâm   Ahmed   Nazîf,   s. 170).   Temeller,   tavaf   alanı   (metâf)   yüzeyinden   22-27   cm.   arasında   değişen   yükseklikte yukarı   çıkmış   ve   duvarlar   25   cm.   kadar   içeriden   başlatılarak   temellerin   dışarıda   kalan kısmının   üzeri   45°   meyilli   mermer   levhalarla   kaplanıp   duvarlarla   birleştirilmiştir.   Yanları da   mermer   kaplama   olan   ve   “şâzervân”   adı   verilen   bu   kısma   Kâbe   örtüsünü   tutturmak için    bakır    halkalar    konulmuştur.    Mekke’nin    çevresindeki    dağlardan    getirilmiş    bazalt parçalarıyla   yapılan   duvarların   dış   yüzlerinde   değişik   boyutlarda   1614   taş   yer   almaktadır (M. Tâhir el-Kürdî, III, 235).          Kâbe’nin   merkezinden   dört   köşesine   (rükn)   çekilecek   hatlar   yaklaşık   olarak   dört   ana coğrafî   yönü   gösterir.   Bunlardan   doğu   yönünü   gösteren   köşeye   Rüknülhacerülesved, güneyi    gösteren    köşeye    Rüknülyemânî,    batıyı    gösteren    köşeye    Rüknülgarbî,    kuzeyi gösteren   köşeye   de   Rüknülırâkī   denilir.   Bazı   kaynaklarda   kuzey   köşesi,   birçoğunda   ise batı    köşesi    ayrıca    Rüknüşşâmî    diye    adlandırılmaktadır.    Yine    Kâbe’nin    merkezinden duvarların   ortasına   çizilecek   dikey   çizgiler   de   yaklaşık   olarak   kuzeydoğu,   kuzeybatı, güneydoğu   ve   güneybatı   yönlerini   gösterir.   Gerek   ana   yönler   gerekse   ara   yönlerdeki hafif   sapma   sebebiyle   kaynaklarda   Hacerülesved,   Kâbe   kapısı,   makām-ı   İbrâhim,   hicr, altın    oluk    gibi    bölüm    ve    unsurların    tanıtımında    farklı    yön    tesbitlerinin    yapıldığı görülmektedir.   Doğu   köşesinde   yerden   1,5   m.   yükseklikte,   gümüşten   bir   mahfaza   içinde tavafın   başlangıç   ve   bitiş   noktasını   belli   eden   Hacerülesved   bulunmaktadır.   Kuzeydoğu duvarında   Hacerülesved’e   2   m.   mesafede   ve   yerden   1,92   m.   yükseklikte   Kâbe   kapısı, kuzeybatı   duvarının   önünde   de   iki   ucu   Rüknüşşâmî   ile   Rüknülırâkī’den   2   m.   kadar mesafede   olan   ve   “hatîm”   denilen   yarım   daire   şeklinde,   1,31   m.   yüksekliğindeki   duvarla çevrili   hicr   yer   almaktadır.   Hacerülesved   ile   Kâbe   kapısı   arasında   kalan   2   metrelik   kısma “mültezem”,   Rüknülyemânî   ile   batı   duvarı   üzerindeki   Haccâc   tarafından   kapatılan   kapı arasında   kalan   kısma   da   “müstecâr”   denilir.   Tavafın   yapıldığı   yer   üzerinde   ve   Kâbe kapısının   sağ   tarafında,   yaklaşık   doğu   duvarının   ortasına   yakın   bir   yerde   2   ×   1,12   × 0,28   m.   boyutlarında   “mi‘cen”   adı   verilen   bir   çukur   vardı.   Bu   çukur,   hacıların   tavaf sırasında    düşerek    sakatlanmalarına    yol    açması    sebebiyle    20    Şubat    1958    tarihinde kapatılmış ve üzerine mermer döşenmiştir.          İçi   dört   köşe   bir   oda   görünümünde   olan   Kâbe’nin   Rüknülırâkī   köşesinde   dama   çıkılan merdiven   ve   önünde   “tövbe   kapısı”   denilen   bir   kapı   yer   alır.   Taban   mermer   döşeli, duvarlar    2    m.    yüksekliğe    kadar    mermer    kaplamalıdır.    Yapılan    onarım    ve    yeniden inşalarla    ilgili    olarak    batı    duvarına    beş,    doğu    ve    kuzey    duvarlarına    birer    kitâbe yerleştirilmiştir   (metinleri   için   bk.   Hüseyin   Abdullah   Bâ   Selâme,   s.   138   vd.).   Tabanın ortasında,   Abdullah   b.   Zübeyr   zamanından   kalma   güney-kuzey   yönünde   dizilmiş   üç   ağaç direk     ve     bunlardan     kapının     karşısındakinin     önünde     batı     duvarına     doğru     Hz. Peygamber’in   namaz   kıldığı   yer   bulunmaktadır;   burası   seccade   şeklinde   bir   mermerle belirtilmiştir.   Tavan   ve   duvarlar,   yukarıdan   mermer   kaplamalara   kadar   inen   çepeçevre kırmızı    atlastan    yapılmış    bir    perde    ile    örtülüdür.    Tavan    ile    dam    arasında    1,33    m. yüksekliğinde bir açıklık vardır. SEVR DAĞI Mescid-i   Haram’ın   güney   cephesinde,   takriben   4   km.   uzaklıkta,   Arafat   yolu   üzerindedir. Dağın    eteği    ile    zirvesi    458    m,    takriben    1,5    saatte    yaya    çıkılabilen    bir    mesafedir. Peygamberimiz   (s.a.v.)   Hz.   Ebu   Bekr-i   Sıdık   (r.a.)   ile   hicret   ederken   bu   mağaraya   girerek 3   gece   kaldılar.   Mağaraya   önce   Hz.   Ebu   Bekir   girerek   zararlı   bir   şey   olup   olmadığına bakmış,   sonra   da   Rasülüllah   Efendimiz   girmiştir.   Burada   kaldıkları   sürece   Hz.   Ebu   Bekr’in oğlu   Abdullah,   gündüzleri   müşriklerin   arasında   dolaşıyor,   geceleri   malumat   getiriyordu. Kölesi    Amr    ibn-i    Füheyre    ise    o    civara    koyunları    sürüyor,    hem    Abdullah’ın    izlerini kaybettiriyor ve hem de süt ikram ediyordu. Bu mağarada üç mucize sudur etmiştir: 1-    Hz.    Ebu    Bekir’in    ayağını    yılan    sokmuş,    Rasülüllah    Efendimiz    (s.a.v.)    mübarek tükürüklerini sürmüş, o anda acısı geçip şifa bulmuştu. 2-   Onlar   içeri   girdikten   sonra   Allah’ın   emriyle   mağaranın   ağzına   örümcekler   ağ   germiş ve güvercinler yuva yapmışlardı. 3-   Müşrikler   mağaranın   önüne   kadar   gelmişler,   içlerinden   biri   aramak   istemiş,   Ümeyye bin   Halef   ona;   “Orada   ne   işin   var,   aklını   mı   yitirdin?   Orada   Muhammed   doğmadan örümcekler   ağını   germiş,   kuşlar   yuva   yapmış”   deyince   mağaraya   girmekten   vaz   geçtiler. Hz.   Ebu   Bekir;   “Müşrikler   mağaraya   yaklaştıkları   zaman   ayakları   görülüyordu.   Dedim   Ki: “Ya   Rasülallah,   başlarını   eğseler   bizi   görürler.”   Peygamberimiz   (s.a.v.)   :   “Sus   ya   Ebâ Bekr,   bu   ikinin   üçüncüsü   Allah’tır”   buyurdu.   Efendimiz   (s.a.v.)   Cuma,   Cumartesi   ve   Pazar gecelerini   orada   geçirdi.   Üç   gün   üç   gece   mağarada   gizlenmeleri,   tedbir   içindi.   Müşrikler, onların   Mekke   civarından   uzaklaşmış   olduklarına   kanaat   getireceklerdi.   Üç   gün   sonra, daha   evvel   kararlaştırıldığı   üzere   kılavuz   olarak   tutulan   Abdullah   b.   Üreykit   de,   kendisine teslim   edilen   iki   deveyle   birlikte   kendi   devesi   de   yanında   bulunduğu   hâlde   Pazartesi günü   seher   vakti   Sevr   Dağının   eteğine   geldi   ve   Medine-i   Münevvere’ye   doğru   sahil yolundan hareket edildi ARAFAT - CEBELİ RAHMEH   Arafat dağıdır bizim dağımız Orda kabul olur dualarımız (Yunus Emre) Mekke'nin   21   km.   doğusunda   Taif   dağ   yolu   üzerindev   ova   görünüşünde   düz   bir   alan olan   Arafat,   haccın   en   önemli   rüknü   olan   vakfenin   yapıldığı   yerdir.   Buraya   Arafat   adının veriliş    sebebi    kesin    olarak    bilinmemekte    ise    de    bu    konuda    bazı    görüşler    ileri sürülmektedir.   Hz.   Adem   ile   Hz.   Havva'nın   yeryüzüne   indikten   sonra   burada   buluşup birbirini   tanımaları   veya   Cebrail'in   Hz.   ibrahim'e   haccın   nerede   ve   nasıl   yapılacağını öğretirken   Arafat'a   geldiklerinde   ona,   "Arefte?"   (anladın   mı,   tanıdın   mı)   diye   sorması, onun    da    "Areftü"    (anladım,    tanıdım)    demesinden    dolayı    buraya    Arafat    dendiği kaynaklarda   zikredilmektedir.   Ayrıca   dünyanın   dört   bir   yanından   gelen   insanların   ataları Hz.   Adem   ile   Hz.   Havva'nın   yaptıkları   gibi   burada   birbirleriyle   görüşüp   tanışmaları   veya günahlarını   itiraf   ederek   Allah'tan   af   dileyerek   kulluklarını   ve   çaresizliklerini   arz   etmeleri, af    dileyenlerin    affedilmelerinden    sonra    günah